شب جمعه و آخرین شب محاصره و مقاومت بچههای کمیل در کانال دوم است. تشنگی و گرسنگی امان همه را بریده. ابراهیم با صدایی خسته و محزون دعای کمیل می خواند. صدایش دیگر به همه بچههای کانال نمی رسد. هر از چندگاهی خمپارهای به کانال می خورد و گرد و خاکی بلند شده و مجروح یا رزمنده کم توانی به شهادت می رسد. صبح روز ششم بعثی ها بار دیگر با تمام توان بر روی کانال آتش می ریزند. صدای نزدیک شدن تانک ها از روبرو و پشت سر رزمندگان محاصره شده کانال کمیل بگوش می رسد. دشمن از هر دو سو کانال را محاصره کرده و پیش می آید. نزدیک ظهر دیگر هیچ مهماتی در کانال نیست، حتی یک فشنگ کلاشینکوف. ابراهیم اندک رزمندگان بی رمق را جمع کرده و برایشان از تنها نماندن شهدای غریب می گوید. اینکه غصه نخورید مادرمان فاطمه زهرا شما را تنها نخواهد گذاشت. رزمندگان بغص شان ترکیده و زار زار گریه می کنند. بسیجی ای از انتهای کانال خود را به ابراهیم می رساند. او خبر حرکت کماندوها و نیروهای بعثی در پناه تانک ها بسمت کانال کمیل را به ابراهیم می دهد. ابراهیم بسمت انتهای کانال می دود. لحظهای بعد صدای انفجار مهیبی از انتهای کانال بگوش می رسد. همان بسیجی بسمت محل انفجار رفته و با چهرهای غمگین و گریان برگشته و خبر شهادت ابراهیم را به باقی رزمندگان می دهد. ناله همه، حتی مجروحین بلند می شود. دقایقی بعد نیروهای مسلح بعثی در بالای کانال دوم دیده می شوند. با دستور فرمانده بعثی، کماندوها و سربازان دشمن، تمام رزمندگان و مجروحین را به رگبار می بندند. افسر بعثی سپس با شادمانی داخل کانال شده، شروع به شلیک تیر خلاص می کند. تهیه کننده: اسدالله دیانتی کارگردان: اسماعیل یوسفی نویسنده: حسین معماری - حمید حسین زاده انیماتور: محمدعلی خان احمدی - وحید تنظیفیان موسیقی: آرمین رهبر گوینده: افشین زی نوری تکنیک: سه بعدی مدت: 83 دقیقه کشور سازنده: ایران سال ساخت: 1401 تهیه شده در مرکز پویانمایی صبا