سید مصطفی کیوانیان، تهیه‌کننده مجموعه پویانمایی «کاوان و جیکا» درباره شکل‌گیری این اثر اظهار داشت: کودکان به دلیل روحیه کنجکاو و کم‌تجربگی خود، ناگزیر با موقعیت‌های خطرآفرین مواجه می‌شوند، اما اغلب آموزش‌های ایمنی برای بزرگسالان طراحی شده است. از همین رو تصمیم گرفتیم اثری تولید کنیم که این مفاهیم را به زبانی کودکانه و قابل درک منتقل کند.
وی با اشاره به انتخاب دو مأمور پلیس به عنوان شخصیت‌های اصلی افزود: وقتی موضوع امنیت مطرح می‌شود، بهترین الگو برای کودکان حافظان قانون هستند. البته در این مجموعه تصویری مهربان، صمیمی و قابل اعتماد از پلیس ارائه شده تا حس اعتماد اجتماعی در ذهن کودک تقویت شود.
کیوانیان درباره طراحی شخصیت‌ها توضیح داد: کاوان شخصیتی خردمند و مسئولیت‌پذیر دارد و جیکا مأموری چابک و منظم است. ترکیب این دو، مفهوم کار گروهی و تقسیم وظایف را به مخاطب منتقل می‌کند. همچنین پنج کودک داستان با ویژگی‌های شخصیتی متفاوت طراحی شده‌اند تا کودکان با روحیات مختلف بتوانند با آن‌ها همذات‌پنداری کنند و در عین حال مفهوم پذیرش تفاوت‌ها تقویت شود.
وی درباره کاراکتر منفی مجموعه نیز گفت: «موش فاضلاب» به عنوان تنها شخصیت منفی، با رویکردی طنزآمیز و دست‌وپاچلفتی طراحی شده است تا بدون ایجاد ترس، نمادی از رفتارهایی مانند قانون‌گریزی و فریب‌کاری باشد و فضای اثر برای گروه سنی خردسال تلطیف شود.
تهیه‌کننده «کاوان و جیکا» با بیان اینکه این مجموعه ساختاری موضوع‌محور دارد، تصریح کرد: هر قسمت بر اساس یک مسئله ایمنی یا اجتماعی شکل می‌گیرد. ساده‌سازی مفاهیم پلیسی برای کودکان از مهم‌ترین چالش‌های تولید بود و در این مسیر از مشاوران حوزه کودک و کارشناسان تخصصی بهره بردیم.
وی در ادامه به ویژگی‌های فنی اثر اشاره کرد و گفت: این مجموعه با تکنیک دو‌بعدی دیجیتال تولید شده و در طراحی بصری آن از رنگ‌های شاد با خلوص بالا و کنتراست کنترل‌شده استفاده شده است تا حس نشاط و سرزندگی به کودک منتقل شود. ریتم داستان نیز با الگویی نزدیک به فضای پلیسی اما متناسب با درک کودک تنظیم شده است.
کیوانیان با اشاره به بازخوردهای اولیه خانواده‌ها خاطرنشان کرد: استقبال مخاطبان خردسال و اشتیاق آن‌ها برای تماشای قسمت‌های بعدی نشان می‌دهد که این مجموعه توانسته ارتباط مؤثری با کودکان برقرار کند.
وی در پایان تأکید کرد: هدف ما این است که کودک پس از تماشای «کاوان و جیکا» در کنار سرگرمی، با شیوه‌های درست مواجهه با موقعیت‌های خطرآفرین آشنا شود و با حسی مثبت و همذات‌پندارانه پای تلویزیون را ترک کند.